Er was een vrouw voor Eva. Niet geschapen uit de rib van een man, maar uit dezelfde aarde, hetzelfde vuur, dezelfde adem. De eerste gelijke. De eerste die nee zei. Het paradijs maakte van haar een demon. De geschriften schrapten haar naam. Duizenden jaren zweeg ze. Tot nu.
In dit boek spreekt Lilith zelf. Over haar vertrek uit de leugen die het paradijs bleek te zijn. Over de woestijn, de eenzaamheid, de demonen die haar minnaars werden. Over lust, woede, verlangen, en de vrijheid die ze vond toen alles haar was afgenomen.
Maar dit is niet alleen haar verhaal. Het is een spiegel. Lilith kijkt de lezer recht aan en vraagt: Wat is jouw eerste nee? Wanneer ben jij begonnen met buigen? En wat zou er gebeuren als je eindelijk je eigen Naam uitsprak?