Manuel García neemt de lezer mee naar een zomer op het Italiaanse platteland, waar de dagen te lang zijn en de nachten te stil. Een jongeman, vastgehouden door verbouwingen in de stad, ontdekt bij zijn familie iets dat hij nooit had durven zoeken: de trage, onontkoombare aantrekkingskracht van een oudere neef. Hier wordt mannelijke erotiek niet geschreeuwd, maar gefluisterd in de geur van hooi, in de schaduw van de middaghitte, in de zachte dwang van een hand die weet wat hij wil. Het verhaal dat de bundel zijn titel geeft, is het meest onvergetelijke: de geleidelijke overgave van een jongen die eerst alleen de mond leert kennen, dan de vingers, en ten slotte de volledige, pijnlijke en toch verlangde openheid. Paolo’s stem die hem slet noemt terwijl de zon door de gordijnen valt, de trage ontdekking dat pijn en genot elkaar kunnen raken, de momenten waarop hij zichzelf niet meer herkent en toch door blijft gaan. In die kamer, terwijl de familie naar de mis is, wordt het lichaam een taal die geen woorden meer nodig heeft. Een tong die zoekt, een hand die vasthoudt, de trage, onherroepelijke beweging die van een jongen iets anders maakt. Het is geen overwinning, maar een overgave die smaakt naar nostalgie en naar iets dat nooit meer ongedaan kan worden. Deze hedendaagse gay-erotische verhalen leggen de vinger op de plek waar verlangen en schaamte elkaar raken. Koop dit boek en laat je meeslepen in een zomer die je niet meer loslaat.