De scharlaken letter

In het streng puriteinse Boston van de zeventiende eeuw wordt Hester Prynne publiekelijk veroordeeld wegens overspel. Als zichtbaar teken van haar zonde moet zij voortaan een scharlakenrode letter A op haar borst dragen. Terwijl de gemeenschap haar met minachting en achterdocht bejegent, weigert Hester de naam van Pearls vader bekend te maken. Vastbesloten haar waardigheid te behouden, bouwt zij ondanks haar maatschappelijke uitsluiting een bestaan op waarin moederschap, arbeid en zelfopoffering centraal staan. Maar achter de schijnbare vroomheid en morele rechtschapenheid van de puriteinse samenleving gaan geheimen schuil die veel verwoestender blijken dan de overtreding waarvoor Hester openlijk wordt gestraft.

Wanneer haar lang afwezige echtgenoot onder de naam Roger Chillingworth terugkeert, raakt Hester verstrikt in een steeds beklemmender web van schuld, wraak en verborgen hartstocht. De geliefde en gerespecteerde predikant Arthur Dimmesdale wordt ondertussen verteerd door een geheim dat hij niet durft te onthullen. Terwijl Chillingworth zich steeds verder verliest in zijn verlangen naar vergelding, groeit Dimmesdales innerlijke strijd uit tot een ondraaglijke geestelijke kwelling. Tegen deze achtergrond ontvouwt zich een aangrijpend verhaal waarin openbare schande en verborgen schuld tegenover elkaar komen te staan en waarin de grens tussen rechtvaardigheid en wreedheid steeds moeilijker te onderscheiden valt.

Met De scharlaken letter schreef Nathaniel Hawthorne een van de meest indringende psychologische romans uit de Amerikaanse literatuur. In een wereld waarin godsdienstige overtuigingen en maatschappelijke oordelen het menselijk bestaan beheersen, onderzoekt hij de verhouding tussen zonde en deugd, waarheid en schijn, liefde en schuld. De scharlaken letter groeit daarbij uit tot een veelzijdig symbool van vernedering, identiteit, onafhankelijkheid en menselijke waardigheid. Met zijn rijke symboliek, psychologische scherpzinnigheid en onvergetelijke personages stelt Hawthorne vragen die niets aan betekenis hebben verloren: wie heeft het recht een ander te veroordelen, wat doet een verzwegen schuld met de menselijke ziel en kan ware verlossing bestaan zonder waarheid, berouw en vergeving?