Clayface Review

Na Joker (2019) en The Penguin (2024) besloot Warner Bros. het personage Matt Hagen onder de loep te nemen in de nieuwste DC spin-off, Clayface.

Na het succes van Joker (2019) besloten ook andere filmstudio’s hun ‘superschurken’ naar het witte doek te brengen, in de hoop hier massaal van te kunnen profiteren. Dit bleek echter minder makkelijk dan gedacht. Zo faalde Sony bijvoorbeeld finaal toen ze met hun Spider-Man rechten een eventuele Sinister Six probeerden op te zetten. Iets wat de DC superschurkenreeks alleen maar indrukwekkender maakt.

Maar houdt Clayface stand tegenover zijn voorgangers?

Luguber begin

Clayface volgt acteur Matt Hagen, die na een aantal foute beslissingen zwaar wordt mishandeld. Dit laat een aantal nare littekens op zijn gezicht achter, wat ervoor zorgt dat zijn acteercarrière voorgoed voorbij is. Dit lijkt echter te veranderen wanneer hij Dr. Corr ontmoet. Hij besluit met haar samen te werken in de hoop zijn ‘looks’ terug te krijgen, maar verandert hierdoor in de beruchte Clayface.

De keuze om de kijker al vrij vroeg te laten zien hoe ver de film durft te gaan, pakte goed uit. De mishandeling die als startschot diende werd zodanig grafisch in beeld gebracht dat je vanaf dat moment direct wist waar je aan toe was. Dit maakte veel scènes extra spannend, aangezien je al wist dat de lat hoog lag en de filmmakers niet bang waren gruwelijke dingen duidelijk in beeld te brengen.

Het enige probleem dat de eerste akte heeft, is de wisselvallige pacing. Het conflict begint al in de eerste 10 minuten. Dit hoeft geen probleem te zijn, alleen had ik meer van Matt Hagen willen zien voordat de tragedie begon. Een sterkere band met het personage had de emotionele momenten meer gewicht gegeven. En hoewel je zeker met het personage Matt Hagen te doen krijgt, had een rustiger begin dit soepeler over kunnen laten komen.

Een gekneed personage

Clayface baseert zijn verhaal op dat van twee verschillende versies van het personage, die voor het eerst werden gecombineerd in Batman: The Animated Series (1992). In de aflevering Feat of Clay combineerden de schrijvers aspecten van de personages Basil Karlo en Matt Hagen. Basil Karlo was de oorspronkelijke Clayface en teistert Batman al sinds de jaren 40. Basil introduceerde Clayface zijn achtergrond als acteur, maar had nog geen superkrachten. Matt Hagen was de 2^e versie van het personage en veranderde Clayface in een waardig superschurk. Matt was de eerste Clayface die van gedaante kon veranderen en introduceerde zijn nu iconische uiterlijk.

Toen het in 1992 tijd was om het personage aan de animatieserie toe te voegen besloten de makers dat het beter was hier één persoon van te maken en deze naar hun eigen hand te kneden. De aflevering volgt acteur Matt Hagen die na een auto-ongeluk zwaar verminkt raakt. Zonder zijn uiterlijk kan hij niet acteren en dus raakt hij verslaafd aan een gezichtscrème genaamd Renuyu. Jammer genoeg wordt dit product alleen gemaakt door de corrupte Ronald Daggett en moet hij allerlei criminele taken verrichten om aan deze crème te komen. Wanneer het vervolgens bij één van deze taken misgaat pakt Daggett hem terug door Matt te verdrinken in de crème, wat ervoor zorgt dat hij de controle over zijn lichaam verliest en hij in Clayface verandert.

Visueel wisselvallig

Hoewel de cinematografie niet het kroonjuweel van deze film was, werden er wel een aantal interessante filmtechnieken toegepast om het personage tot leven te brengen. Zo werd er goed gebruik gemaakt van voor-en-na-foto’s om zowel Matt Hagens uiterlijk als mentale staat over te brengen wanneer de behandeling leek te werken en waren de practical effects pakkend.

Een ander ding dat deze film goed wist over te brengen was het van gedaante veranderen. Vaak zien we dat wanneer iemand van gedaante verandert hij of zij simpelweg zichzelf blijft spelen, iets wat niet hoort te kloppen gezien het veranderen van zijn of haar innerlijk. Clayface weet dit wel goed uit te voeren. De acteurs die de getransformeerde Matt Hagen spelen, spelen het niet als hun eigen personage, maar als een karikatuur van Hagen zelf. Dit is logisch aangezien hij het is die zich op dat moment in het lichaam bevindt.

Een minpunt aan het uiterlijk van de film is Gotham. Gotham is door de jaren heen zodanig geperfectioneerd dat mijn verwachtingen erg hoog lagen. Jammer genoeg voelde de stad in Clayface meer als New Jersey dan Gotham. Dit alles werd ook niet versterkt door het lage aantal referenties in de film. Hoewel de film uiteraard specifiek over Clayface gaat had de DC-fan in mij toch graag meer verwijzingen naar het Batman-universum willen zien.

Conclusie 

Clayface is met afstand het origineelst van de Batman-spin-offs en weet de horror op een effectieve manier over te brengen. Het acteerwerk van zowel de hoofdpersonen als de bijpersonages maken dit een realistische vertolking van hoe het is om iets niet los te kunnen laten. Jammer genoeg doet de film de stad Gotham wel te kort. Zo viel er visueel weinig te beleven en voelde het niet per se als het Batman-universum.