Geïnspireerd door de waargebeurde ervaringen van Haruna Ai, volgt het verhaal een Japanse artiest wiens zelfverzekerde publieke imago een lange en pijnlijke worsteling met genderidentiteit verbergt. Van vroege gevoelens van dysforie en sociale vervreemding tot de druk van familieverwachtingen en publieke kritiek, schetst het de emotionele tol van een leven in tweestrijd. Naarmate de isolatie toeneemt, wordt een empathische arts een essentiële bondgenoot, die zowel medische begeleiding als menselijk begrip biedt op weg naar een genderbevestigende operatie. Door momenten van kwetsbaarheid, verzet en stille kracht presenteert het verhaal identiteit als een voortdurend proces in plaats van een eenmalige transformatie, en benadrukt het de moed die nodig is om authentiek te leven in een samenleving die moeilijk anders accepteert.