Engeland, jaren 1790. De familie Dashwood is nog maar net klaar met rouwen om hun vader, of zijn zoon uit een eerste huwelijk arriveert met zijn vrouw en neemt het huis in bezit. Binnen enkele weken worden mevrouw Dashwood en haar drie dochters behandeld als gasten in het enige huis dat ze ooit hebben gekend.
Jane Austen was nog geen dertig toen ze dit verhaal voor het eerst schreef. Ze had gezien hoe de wet tegen vrouwen werkte, hoe fortuinen van hand tot hand gingen terwijl dochters met bijna niets achterbleven, en hoe de samenleving van hen verwachtte dat ze dat gracieus zouden accepteren. Ze schreef het allemaal op, niet als een klacht, maar als een portret dat zo nauwkeurig is dat het vandaag de dag nog steeds herkenbaar is.
Elinor Dashwood houdt zich groot. Marianne doet daar geen moeite voor. Tussen hen in stelt Austen een vraag die ze nooit direct beantwoordt: wie van de twee heeft eigenlijk gelijk?
Van de krijtheuvels van Sussex tot een klein huisje in Devonshire, van salons waar niets openlijk wordt gezegd tot brieven die te veel zeggen, volgt Sense and Sensibility twee zussen door een van de meest nauwkeurig geobserveerde jaren in de Engelse literatuur.
Deze uitgave presenteert de roman in modern Engels, zonder iets van Austens precisie te verliezen.
Tweehonderd jaar oud. Geen enkele pagina is saai.