In de nasleep van onverwachte wendingen krijgen we allemaal wel eens een explosie van (des)illusies te verwerken. In haar "area 51" doet eighties-tiener Paige een boekje open over die van haar.
"Illusionista" noemt ze zichzelf in the process. Een zelfverzonnen koosnaampje OF scheldwoord voor een droomster met soms een iets levendige fantasie.
Haar zang- en struisvogeltrekjes nemen haar huisgenoten er wat onwillig bij. Iets waar haar bestie aan de andere kant van de wereld niet meteen last van heeft. Gesteund door het bovenste beste from down under , haalt deze Paige haar kop nu (half) uit het "Sand" en is vastberaden om haar dromen te blijven najagen. Sterker nog, ze hoopt ze te verwezenlijken. And so should you.
Een pleidooi-met-een-playlist als antwoord op een soort bullebakcultuur die ons steeds vaker grondig durft aantasten. Soms onderhuids, niet altijd zichtbaar met het blote oog. Of toch, maar ervoor kiezen om de andere kant op te kijken lijkt deze "illusionista" not done. Een nieuwe streep, getekend Paige Sand.
PROLOOG:
Paige is de geadopteerde dochter van Marlon en Lucinda Sand. Ze groeit op als hun enig kind en geniet een strenge opvoeding in een beschermde omgeving. Schrijven is haar stokpaardje, socializen een tweede natuur. Als ze negentien is, wordt ze door haar vader geïntroduceerd bij CULT., short voor CulturAliaZ, het bedrijf waar hij al veertig jaar werkt en ijvert voor noden van kunstenaars. Na wat administratieve ommetjes krijgt ze een gouden kans om er haar droomjob te ontwikkelen. En zo ook een soort eigen "identiteit" waar ze van in haar jeugd naar zoekt. Een uniek professioneel desoxyribonucleïnezuur (DNA) met een nobel en veelzijdig werkterrein. Dat van bedrijfsjournaliste en pr in dienst van auteurs en kunstenaars. Maar na drie decennia evolutie en toewijding voltrekt zich een onwaarschijnlijk scenario als ze, in volle Coronacrisis, meermaals verbijsterend nieuws te horen krijgt. Een tsunami van unfortunate events waar ze totaal geen vat op heeft, overspoelt haar. Maar Paige geeft zich niet zomaar gewonnen. Murw en onthutst ziet ze maar één manier om alles proberen te verwerken. Schrijven alsof haar leven ervan af hangt. Brieven aan een steun en toeverlaat, die haar gevoelens in woorden, beelden en muziek mee verweeft tot een boek dat ertoe doet. Een "jukebook" is geboren. Met music en lyrics als ultieme remedie voor alle kommer en kwel. Paiges luisterend oor biedt haar bovendien de ultieme illusie; de gedroomde vriendschap. Die van de Australische Imogen Genuine blijkt letterlijk never-lost-in-translation. Een ideale "pennenvriendin" om Paige bij te staan op haar reis-door-de-(tele-)tijd-in-tachtig-levensvragen.
Het wordt een spel met klank en licht. Veel licht. Aan het eind van de tunnel. Dwars doorheen een caleidoscoop in multicolor.
Naar een waargebeurd verhaal. Gelijkenis met bestaande personen kan op toeval berusten.
Prachtig geïllustreerd door Lauren Pletinckx, Steve Van Bael, Marijke Macken, Jan Bosschaert, Merho, Jook Doodle en Urbanus.