Herfsttij der Middeleeuwen is een cultuurhistorische anatomie van de 14e en 15e eeuw in de Lage Landen en Bourgondië. Huizinga weeft kronieken, devotionele teksten en kunst (van processies tot Van Eyck) tot een mentale geschiedenis van ritueel, emotie en symboliek. In lyrisch maar precies proza presenteert hij de 'late' riddercultuur als uitbundige na-bloei aan de vooravond van renaissance en Reformatie. Huizinga (1872–1945), hoogleraar te Groningen en Leiden, was geschoold in taalkunde en cultuurvergelijking; die achtergrond voedde zijn aandacht voor vormen en taalregisters. Getekend door de breukervaring van de Eerste Wereldoorlog, verbond hij close reading van teksten met visuele analyse. Zijn esthetische sensibiliteit schraagt een interpretatie die invloedrijk bleef, al riep de 'neergang'-these blijvend debat op. Ik beveel dit boek aan aan historici, kunst- en literatuurwetenschappers én nieuwsgierige lezers. Kies bij voorkeur een goed geannoteerde editie, omdat de argumentatie zich ontplooit in de dialoog tussen tekst en beeld. Als model van mentaliteitsgeschiedenis verrijkt het onze kijk op overgang en continuïteit, en nodigt het uit bronnen opnieuw, scherper, te lezen. Quickie Classics vat tijdloze werken nauwkeurig samen, behoudt de stem van de auteur en houdt de proza helder, snel en goed leesbaar – gedistilleerd, nooit verdund. Extra's van de verrijkte editie: Inleiding · Samenvatting · Historische context · Korte analyse · 4 reflectievragen · Redactionele voetnoten.