Anna Karenina

Een nachttrein naar Petersburg, midden in een sneeuwstorm. Bij een tussenstop stapt Anna Karenina even het perron op voor frisse lucht. Uit het donker komt een officier naast haar staan. “Je weet dat ik hier ben gekomen om daar te zijn waar jij bent,” zegt hij. “Ik kan er niets aan doen.”

Ze stuurt hem weg. Ze slaapt de hele nacht niet.

De volgende ochtend wacht haar man op het perron. Anna heeft alles wat een vrouw in haar kringen kan wensen: een goede naam, een positie, rijkdom en een kind dat ze aanbidt. Wat haar ontbrak, stond die nacht in de sneeuw naast haar.

Dit is een klassiek meesterwerk over liefde in al haar vormen, en over wat die kost. Het verhaal volgt een vrouw die haar hart durft te volgen en een man die zich steeds weer afvraagt wat het doel van het leven is. De één leeft in de schittering van de stad, waar één blik een reputatie kan maken of breken. De ander leeft te midden van velden en boeren, waar hij maait, ruzie maakt, twijfelt en langzaam leert wat hij werkelijk gelooft. Hun paden kruisen elkaar, gaan uit elkaar en weerklinken in elkaar, en samen vormen ze een van de rijkste portretten van het menselijk leven die ooit op papier zijn gezet.

Twee mensen op zoek naar geluk. Zij volgt haar hart. Hij zoekt een antwoord.

Nu in moderne taal, met alle hartstocht en scherpte van het origineel.

Eén zin op een besneeuwd perron. Daarna is niets meer zoals het was.