Netflix Review: Agatha Christie’s Seven Dials Michael Brookhuis, 20 januari 2026 Voor het volledige oordeel, inclusief score, kun je terecht bij de uitgebreide review op IGN. Agatha Christie’s Seven Dials op Netflix opent met een lichte, speelse toon die doet denken aan een klassiek moordspel in een Engels landhuis. Die luchtigheid werkt aanvankelijk in het voordeel van de serie, maar al snel wordt duidelijk dat de makers meer willen dan alleen een traditionele whodunit. Seven Dials probeert Christie’s stijl te combineren met een modernere, dramatischer aanpak en dat levert een verzorgde, maar onevenwichtige miniserie op. Het bronmateriaal helpt daar niet altijd bij. The Seven Dials Mystery uit 1929 geldt als een van Christie’s minder sterke romans en mist de strakke puzzelstructuur van haar bekendere werken. De serie probeert dit te compenseren door het verhaal te verdiepen en meer nadruk te leggen op emotionele en politieke spanningen, maar verliest daarbij soms de speelse charme van het origineel. Sterke cast, maar voorspelbaar plot Het verhaal draait om de mysterieuze dood van Gerry Wade, nadat vrienden hem voor de grap proberen wakker te maken met zeven alarmklokken. Wanneer één klok verdwijnt en de term Seven Dials opduikt, besluit Bundle Brent zelf op onderzoek uit te gaan. Wat volgt is een bekend Christie decor van excentrieke figuren, verborgen agenda’s en halve waarheden, al wordt de kijker daarin minder uitgedaagd dan je zou hopen. De cast is duidelijk het sterkste element. Mia McKenna-Bruce overtuigt als een energieke en eigenzinnige Bundle Brent en krijgt sterke steun van Helena Bonham Carter en Martin Freeman. Hun spel geeft de serie flair en houdt het geheel overeind, zelfs wanneer het plot begint te wankelen. Dat wankelen zit vooral in de uitwerking van het mysterie. De serie zet verdachten vaak te nadrukkelijk neer en laat weinig ruimte voor subtiliteit of meedenken. De ontknoping voelt daardoor meer als een uitleg dan als een beloning voor oplettende kijkers. Het open einde, met duidelijke hints naar een vervolg, maakt het geheel extra onbevredigend en botst met de afgeronde aard van Christie’s oorspronkelijke verhaal. Seven Dials is stijlvol, goed geacteerd en sfeergericht, maar mist de precisie die een sterke whodunit nodig heeft. Een vermakelijke adaptatie met charme, die uiteindelijk vooral een gevoel van gemiste kansen achterlaat.