Wat doe je als er letterlijk kilo’s wit goud aanspoelen op de drempel van je vergeten eiland? Dat is de centrale vraag in de meeslepende Portugese Netflix-serie Rabo de Peixe. De serie is gebaseerd op een waargebeurd verhaal uit 2001, waarbij een schip vol drugs zonk voor de kust van de Azoren en het leven in het kleine dorpje Rabo de Peixe voorgoed veranderde.
De serie mixt brute actie en zinderende spanning met een flinke dosis zwarte humor. We volgen Eduardo en zijn vriendengroep, die dromen van een beter leven buiten de armoede van het eiland. Wanneer de oceaan hen een kans biedt in de vorm van tonnen cocaïne, grijpen ze die met beide handen aan, niet wetende dat ze hiermee een oorlog ontketenen met de Italiaanse maffia en de lokale politie.
In het eerste seizoen maken we kennis met de Azoren, waar het leven traag en zwaar is. Alles kantelt wanneer een enorme lading cocaïne aanspoelt. Eduardo en zijn vrienden besluiten de drugs niet aan te geven, maar zelf te gaan verhandelen. Wat begint als een amateuristisch plan om snel rijk te worden, ontaardt al snel in een bloederig kat-en-muisspel. De lokale bevolking raakt verslaafd, de politie zit hen op de hielen en de rechtmatige eigenaren van de drugs komen naar het eiland om hun bezit op te eisen.
Na de explosieve finale van het eerste seizoen staat de inzet in seizoen 2 nog hoger. De vriendengroep is uit elkaar gevallen en de gevolgen van hun keuzes zijn verwoestend. Eduardo probeert de brokstukken van zijn leven te lijmen terwijl hij constant over zijn schouder moet kijken. De drugshandel op het eiland is geprofessionaliseerd en nieuwe, nog meedogenlozere spelers betreden het toneel. De focus verschuift van "snel rijk worden" naar puur overleven in een wereld die geen genade kent.
In het derde seizoen bereikt de chaos een kookpunt. De Azoren zijn niet langer het afgelegen paradijs van weleer, maar een strategisch knooppunt in de internationale drugshandel geworden. Eduardo is inmiddels getransformeerd van een naïeve visser tot een geharde overlever die alles heeft verloren. In dit slotstuk moeten oude rekeningen worden vereffend. De grenzen tussen goed en kwaad vervagen volledig wanneer de personages worden geconfronteerd met de vraag: was het goud aan de horizon de prijs van hun ziel wel waard?