Netflix Review: Thrash Sjaak Stechman, 14 april 2026 Thrash is een rampenfilm die precies doet wat de titel belooft: chaos, water en haaien, maar zonder ooit echt te landen op een duidelijke toon of richting. In een overstroomd Amerikaans kustdorp volgen we meerdere verhaallijnen die parallel aan elkaar lopen. Van een vrouw die vastzit in de ramp tot wetenschappers en een groep weeskinderen, iedereen probeert simpelweg te overleven. Maar waar de film de kans heeft om die verhalen echt samen te brengen of verdieping te geven, blijft het vooral bij losse scènes die langs elkaar heen bestaan. Visueel is Thrash verrassend degelijk. De CGI van de haaien is grotendeels prima en de ondergelopen straten en huizen weten overtuigend over te komen. Er zitten zelfs momenten tussen waarop je denkt dat de film meer budget heeft dan je verwacht. Alleen richting de finale wordt het allemaal wat wisselvalliger en vallen sommige effecten toch door de mand. Het grootste probleem zit echter in de toon. Thrash zweeft constant tussen serieuze rampenfilm en zelfbewuste, bijna absurde chaos, zonder ooit echt te kiezen. Daardoor komt spanning nauwelijks van de grond en wordt het ook nooit volledig vermakelijke pulp. Het blijft ergens hangen in het midden, waar het eigenlijk het minst interessant is. Het acteerwerk volgt diezelfde lijn: functioneel, zonder uitschieters, maar ook zonder echt pijnlijke momenten. Lees de volledige review op IGN, inclusief het cijfer en de uitgebreide analyse, voor de complete beoordeling.