Crawlers Review Nick Ter Steege, 12 oktober 2026 In een jaar met titels als Obsession en Backrooms liggen de verwachtingen hoog voor het Halloween-seizoen. Oktober staat altijd in het teken van horror en dus is dit het perfecte moment voor filmstudio’s om hun meest angstaanjagende films vrij te geven. Dit jaar kreeg Crawlers de eer om het spookachtige filmseizoen af te trappen. Houdt de film stand in dit buitengewone horrorjaar, of is het wederom een nietszeggende lowbudget exploitatiefilm? Sterk concept, zwak uitgevoerd Wanneer een bewoner van het Paradiso Palms appartementencomplex per ongeluk een nog onontdekte spinnensoort mee terug naar huis neemt, begint deze geleedpotige het huis direct te terroriseren. Wanneer het de overheid een goed idee lijkt het gebouw in quarantaine te zetten, moeten de bewoners van het flatgebouw deze arachnide-invasie zien te overleven. Serena, de gebouwbeheerder, kent alle hoeken en gaten van de flat en probeert met deze kennis haar weg naar buiten te vinden. Het eerste halfuur laat je geloven dat je naar een interessante interpretatie van het Die Hard-concept zit te kijken. Jammer genoeg is het enige wat overeenkomt met deze iconische actiethriller het IQ van de politieambtenaren. Alhoewel personages in horror vaak bekendstaan om hun minder intelligente manier van handelen, wordt dit cliché in Crawlers lachwekkend toegepast. De keuzes die de politie en overlevenden maken zijn zo stompzinnig dat de horror/thriller bijna als parodie beschouwd kan worden. Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik eigenlijk geen idee heb of dit is waarvoor ze probeerden te gaan. De film verandert per scène van genre en heeft het er maar moeilijk mee meer dan twee verhaallijnen tegelijk te vertellen. Iets wat vervelend is, aangezien ze zeven verschillende inwoners dezelfde hoeveelheid schermtijd proberen te geven. Cinematisch verwarrend Het is lastig te peilen welk genre de film probeert aan te houden, in het script, maar ook in de cinematografie. Een lichtpuntje in de film is de spanningsopbouw in het eerste halfuur. Op het moment dat we de personages leren kennen, weten zij nog niet dat er gevaar op de loer ligt en de film weet het moment van realisatie goed uit te rekken. Zo waren de scènes waarin de spin iemand bijna te grazen wist te nemen zonder dat het slachtoffer dit doorhad een perfect voorbeeld van hoe je spanning kan opbouwen in een monsterfilm. Helaas wisselden ze deze horroraspecten af met een cinematische stijl die ik alleen kan vergelijken met Comedy Central-sketches. De handheld shots lieten mij denken aan programma’s als Key and Peele en de pacing leek op die van de Chappelle’s Show. Opvallende sfeer De reden waarom het genre zo moeilijk in te schatten is, komt mogelijk door het acteerwerk. Ik begrijp dat het om een low-budgetproductie gaat, maar als 2026 één ding heeft bewezen, is het dat dat geen excuus mag zijn. Mede door de regie oogt de film als een Hallmark-film, terwijl de marketing het liet lijken op een monsterhorror die graag serieus genomen wil worden. Daarnaast helpt de belichting ook niet mee. Er wordt gebruikgemaakt van opvallende kleuren als neongroen en felroze, wat het appartementencomplex eerder het gevoel van een spookhuis gaf, in tegenstelling tot een met spinnen geïnfesteerde nachtmerrie. Conclusie Crawlers is een horrorfilm met een interessant concept dat in de praktijk helaas niet goed is uitgewerkt. Al met al heb ik me toch kunnen vermaken, mede door de belachelijke keuzes die de makers in deze film hebben gemaakt, maar ook door de set pieces die over het algemeen redelijk waren uitgevoerd. Ik zou de film alleen aanraden voor horrorliefhebbers met arachnofobie. Mocht dit niet het geval zijn, dan kunt u beter thuisblijven.
In een jaar met titels als Obsession en Backrooms liggen de verwachtingen hoog voor het Halloween-seizoen. Oktober staat altijd in het teken van horror en dus is dit het perfecte moment voor filmstudio’s om hun meest angstaanjagende films vrij te geven. Dit jaar kreeg Crawlers de eer om het spookachtige filmseizoen af te trappen. Houdt de film stand in dit buitengewone horrorjaar, of is het wederom een nietszeggende lowbudget exploitatiefilm? Sterk concept, zwak uitgevoerd Wanneer een bewoner van het Paradiso Palms appartementencomplex per ongeluk een nog onontdekte spinnensoort mee terug naar huis neemt, begint deze geleedpotige het huis direct te terroriseren. Wanneer het de overheid een goed idee lijkt het gebouw in quarantaine te zetten, moeten de bewoners van het flatgebouw deze arachnide-invasie zien te overleven. Serena, de gebouwbeheerder, kent alle hoeken en gaten van de flat en probeert met deze kennis haar weg naar buiten te vinden. Het eerste halfuur laat je geloven dat je naar een interessante interpretatie van het Die Hard-concept zit te kijken. Jammer genoeg is het enige wat overeenkomt met deze iconische actiethriller het IQ van de politieambtenaren. Alhoewel personages in horror vaak bekendstaan om hun minder intelligente manier van handelen, wordt dit cliché in Crawlers lachwekkend toegepast. De keuzes die de politie en overlevenden maken zijn zo stompzinnig dat de horror/thriller bijna als parodie beschouwd kan worden. Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik eigenlijk geen idee heb of dit is waarvoor ze probeerden te gaan. De film verandert per scène van genre en heeft het er maar moeilijk mee meer dan twee verhaallijnen tegelijk te vertellen. Iets wat vervelend is, aangezien ze zeven verschillende inwoners dezelfde hoeveelheid schermtijd proberen te geven. Cinematisch verwarrend Het is lastig te peilen welk genre de film probeert aan te houden, in het script, maar ook in de cinematografie. Een lichtpuntje in de film is de spanningsopbouw in het eerste halfuur. Op het moment dat we de personages leren kennen, weten zij nog niet dat er gevaar op de loer ligt en de film weet het moment van realisatie goed uit te rekken. Zo waren de scènes waarin de spin iemand bijna te grazen wist te nemen zonder dat het slachtoffer dit doorhad een perfect voorbeeld van hoe je spanning kan opbouwen in een monsterfilm. Helaas wisselden ze deze horroraspecten af met een cinematische stijl die ik alleen kan vergelijken met Comedy Central-sketches. De handheld shots lieten mij denken aan programma’s als Key and Peele en de pacing leek op die van de Chappelle’s Show. Opvallende sfeer De reden waarom het genre zo moeilijk in te schatten is, komt mogelijk door het acteerwerk. Ik begrijp dat het om een low-budgetproductie gaat, maar als 2026 één ding heeft bewezen, is het dat dat geen excuus mag zijn. Mede door de regie oogt de film als een Hallmark-film, terwijl de marketing het liet lijken op een monsterhorror die graag serieus genomen wil worden. Daarnaast helpt de belichting ook niet mee. Er wordt gebruikgemaakt van opvallende kleuren als neongroen en felroze, wat het appartementencomplex eerder het gevoel van een spookhuis gaf, in tegenstelling tot een met spinnen geïnfesteerde nachtmerrie. Conclusie Crawlers is een horrorfilm met een interessant concept dat in de praktijk helaas niet goed is uitgewerkt. Al met al heb ik me toch kunnen vermaken, mede door de belachelijke keuzes die de makers in deze film hebben gemaakt, maar ook door de set pieces die over het algemeen redelijk waren uitgevoerd. Ik zou de film alleen aanraden voor horrorliefhebbers met arachnofobie. Mocht dit niet het geval zijn, dan kunt u beter thuisblijven.