Taste

De allerlaatste persoon met wie ik ergens zou willen stranden, is Gianni Lupo. Maar dankzij de sneeuwstorm van de eeuw zit ik met die arrogante zak opgesloten in een motelkamer. Met één klein bed. Sommige vrouwen zouden dankbaar zijn voor een poolstorm die hen opzadelt met twee meter pure spiermassa, diepblauwe ogen en een sexy grijns. Maar ik niet. Ik ken Gianni Lupo al mijn hele leven en hij heeft me nooit iets anders gebracht dan problemen. Dus toen de spanning tussen ons ontplofte, met een hitte die mijn ijzige verdedigingsmuren liet smelten, had ik kunnen weten wat het rampzalige eindresultaat zou zijn... Een dikke vette plus. Als de sneeuw eindelijk stopt, hou ik meer over dan alleen een herinnering aan de nacht waarin we elkaar warm hielden. Gianni zegt dat hij het juiste wil doen, maar ik ben niet van plan de rest van mijn leven het gevoel te hebben dat iemand genoegen met me heeft genomen. Maar dan laat hij me kennismaken met de man die hij zou kunnen zijn. Met het gezin dat we zouden kunnen vormen. Met de manier waarop hij van me zou kunnen houden, als ik hem die kans geef. Ik ben doodsbang om verliefd op hem te worden. Maar misschien is één voorproefje al genoeg.