Verpleegster Marian werkt op een afdeling voor terminale patiënten. Ze mijdt iedere vorm van intimiteit. Ze leeft voor haar patiënten, die ze regelmatig een handje helpt als het sterven niet snel genoeg gaat. Op een avond kijkt ze uit het raam en ziet ze een verkrachting, en een overbuurman die ook toekijkt. Kale en klinische film, met lange, trage shots, zonder filmmuziek en vrijwel zonder dialogen.