Manuel García schrijft over de stilte na sluitingstijd, wanneer het water nog trilt van de laatste lichtjes en vier mannen alleen overblijven. In deze bundel mannelijke erotiek is het zwembad meer dan een plek: het is het theater waar vriendschap, jaloezie en plotselinge overgave samenkomen. Het titelverhaal, "Nacht bij het zwembad", is het meest zinderende. Giorgio, Matteo, Luca en de verteller blijven achter om op te ruimen. Wat begint met plagerijen in de kleedkamer — een boxershort die naar beneden glijdt, een zwembroek die niet past, een lach die te lang aanhoudt — eindigt onder de douches. Daar verdwijnen de grenzen. Handen glijden, lichamen openen zich, en de zomerse hitte krijgt een nieuwe betekenis. Uit het verhaal, literair herschreven: Giorgio tilde me op, fluisterde tegen mijn oor. Zijn vinger vond me, daarna zijn lichaam. Ik leunde tegen de tegels terwijl hij me vulde, langzaam eerst, toen met de kracht van iemand die al de hele zomer had gewacht. Achter ons zoog Luca aan Matteo, het water over hen heen, tot de kreunen de ruimte vulden. Een bundel vol MM-erotiek die de lezer meeneemt in de warme nacht waar alles nog mogelijk is. Voor wie verlangt naar verhalen die zowel lichaam als herinnering raken.