»Sire, al weer eene dépêche.” »Van waar?” »Van Tomsk.” »Is de telegraafdraad voorbij de stad gebroken?” »Hij is sedert gisteren gebroken.” »Zend van uur tot uur een telegram naar Tomsk, generaal, en dat men mij op de hoogte houde.” »Ja, sire,” antwoordde generaal Kissoff. Deze woorden werden ’s morgens te twee uur gewisseld op het oogenblik, dat het feest, in het Nieuwe Paleis gegeven, in vollen gang was. Gedurende die soirée hadden de regimenten van Preobrajensky en Paulowsky de uitgezochtste polka’s, mazurka’s, scottisch’s en walsen van hun répertoire onophoudelijk gespeeld. De dansparen vermenigvuldigden tot in het oneindige door de schitterende zalen van het paleis, dat zich in de nabijheid van het oude steenen huis bevond, waarin eertijds zoovele verschrikkelijke drama’s hadden plaats gehad, en waarin de echo’s dezen nacht ontwaakten om de tonen van de muziek der quadrilles te doen weerkaatsen.