Het Algoritme van Ons

Eén jongen op de achterste rij. Eén meisje met een missie. Eén kans om te bewijzen dat genialiteit geen privilege nodig heeft — alleen de moed om gezien te worden.

Samuel Lucas en Layla Williams hebben niets gemeen. Hij is een beursstudent die overleeft op puur talent en het onwankelbare geloof van zijn moeder; zij is de dochter van een miljardair op een geheime missie om corruptie bloot te leggen. Hij codeert in zijn eentje in vergeten hoekjes van de bibliotheek om drie uur 's nachts; zij ontmantelt corrupte systemen met chirurgische precisie. En op de een of andere manier, vanaf het moment dat ze aan zijn tafel gaat zitten en zegt: "Je bent interessant," worden ze precies datgene wat geen van beiden had gepland: onmisbaar voor elkaar.

Het grootste deel van hun verhaal leven ze in verschillende werelden; hij bouwt aan een AI die verborgen emoties herkent, zij verzamelt bewijsmateriaal dat machtige instellingen tot de grond toe zal afbranden. Maar wanneer een wreed systeem hem probeert te vernietigen, is zij degene die alles redt wat hij heeft opgebouwd. En wanneer zij eindelijk toegeeft dat ze hem al die tijd heeft beschermd, is hij degene die haar leert dat sommige missies het waard zijn om persoonlijk te maken.

Totdat ze allebei moeten vertrekken. Londen voor hem. New York voor haar. Verschillende steden, verschillende continenten, een jaar vol zorgvuldige afstand terwijl ze worden wie ze moeten zijn.

Ze hebben niet meer eerlijk met elkaar gesproken sinds dat afscheid op de luchthaven. Ze draaien al die tijd al om de hete brij heen — om wat de rest van de wereld allang weet: dat wat begon als een onderzoek veranderde in een band, en die band in iets dat geen van beiden durft te benoemen zonder alles op het spel te zetten. Maar Samuel is het zat om alleen op afstand 'goed genoeg' te zijn. En Layla is klaar met doen alsof ze niet elke dag aan hem denkt. Dus wanneer hij eindelijk appt: Ik denk dat ik er klaar voor ben. Wacht je nog steeds? — zegt zij het enige wat telt: Je bent te laat, genie. Ik wacht al de hele tijd.

Nu hebben ze één week in Parijs om uit te zoeken of twee mensen met wereldveranderende missies samen iets kunnen opbouwen. Of liefde bestand is tegen trans-Atlantische vluchten, tijdzones en de ingewikkelde logistiek van houden van iemand wiens werk net zo belangrijk is als dat van jou.

De één ontworpen om emotie te herkennen. De ander ontworpen om corruptie bloot te leggen.

Samen creëren ze iets wat de wereld niet had voorspeld: een systeem dat empathie boven efficiëntie stelt, rechtvaardigheid boven gemak, en verbinding boven de comfortabele afstand die mensen veilig maar eenzaam houdt. Wat kan er in hemelsnaam misgaan?