In De Ellendigen zet Victor Hugo meteen een wereld neer waarin maatschappelijke reputatie botst met innerlijke rechtvaardigheid. Rond bisschop M. Myriel van Digne ontvouwt zich het portret van een oude, bescheiden en uitzonderlijk barmhartige man, die na een werelds verleden en een ontmoeting met Napoleon zijn roeping volledig in dienst stelt van de armen. Hij geeft zijn bisschoppelijk paleis aan zieken, leeft met juffer Baptistine en Magloire in uiterste eenvoud, en bestedt elk inkomen aan ziekenzorg, wezen, vondelingen, onderwijs en hulp aan gevangenen. Als "Monseigneur Bienvenu" wordt hij het morele middelpunt van de streek: hij reist onvermoeibaar door het bergbisdom, spreekt in eenvoudige taal over rechtvaardigheid, verzoening en gemeenschapszin, en leeft precies wat hij predikt. Tegen deze achtergrond ontvouwt zich Fantines tragedie: verlaten door Tholomyès en zijn vrienden, verliest zij haar onschuld en glijdt zij af in armoede, eenzaamheid en moederschap onder harde maatschappelijke druk. Hugo verbindt haar lot met indringende beelden van tederheid en ellende, zoals de moeder bij Montfermeil die een ketting tot schommel maakt voor haar kinderen. Zo wordt de roman een aangrijpende aanklacht tegen onrecht, hypocrisie en sociale verwaarlozing, gedragen door mededogen en morele grootheid. Deze editie is volledig gerestaureerd met moderne typografie en een op maat ontworpen omslag.