Nerine slaapt al drie dagen in het bos. Op de harde koude grond. De wereld om haar heen is verwoest, overgenomen door planten. En het is haar schuld. Ze had Wouter niet moeten vertrouwen. En ze had al helemaal nooit verliefd op hem moeten worden. Ze heeft geen idee of de mensen om haar heen dood zijn. Of slapen, zoals Wouter tegen iedereen zegt. De planten roepen haar. Ze zal nooit meer naar ze luisteren...