Aristoteles' Zielkunde

Aristoteles' Zielkunde verschijnt hier als een gedrongen, soms duister maar wetenschappelijk ambitieus werk, waarin de ziel niet als losstaand mysterie, maar als de vorm en eerste werkelijkheid van een natuurlijk, bewerktuigd lichaam wordt begrepen. Tegenover Plato's verheven en meer kunstzinnige zielsbeschouwingen ontwikkelt Aristoteles een eigen, systematische denktrant: kritisch, ordend en gericht op samenhang. Juist de schijnbare fragmentatie van zijn geschriften blijkt dan deel van een groter filosofisch systeem waarin logica, ontologie en psychologie elkaar verhelderen. Deze inleiding plaatst de Zielkunde bovendien in het debat over Aristoteles' moderne waardering: bewonderd om zijn wereldverklarende kracht, maar vaak ook afgedaan als achterhaald of methodisch gebrekkig. De tekst laat zien dat Aristoteles denkt vanuit het geheel in de delen, en dat zijn leer over voeding, groei, gewaarwording, verbeelding, beweging en denken een trapsgewijze visie op het levende ontvouwt. Zo wordt De Anima een fundamenteel werk over leven, bewustzijn en de innerlijke orde van het levende. Deze editie is volledig gerestaureerd met moderne typografie en een op maat ontworpen omslag.